Een Open Source Project

Open source beschrijft de praktijk die in productie en ontwikkeling vrije toegang geeft tot de bronmaterialen (de source) van het eindproduct. Voordat de term open source algemeen in gebruik werd genomen, was er een breed scala aan uitdrukkingen om het concept te beschrijven. Het dankt zijn huidige populariteit aan het toenemende gebruik van internet. De meest bekende vorm is open source software De expositie maakt gebruik van een broncode over het thema Quantum Mechanica en het Bewustzijn, geschreven door natuurkundige Gerard Blommestijn. De quantumcomputer haalt een fundamenteel uitgangspunt van de klassieke IT onderuit: een quantumbit kan tegelijk 0 en 1 zijn. Dit wordt ook wel superpositie genoemd. Wat betekent dit voor ons bewustzijn?

Kunnen de kunstenaars iets toevoegen of wellicht veranderen aan de wetenschappelijke denkwijze?

 

Molly Ackerman  "Circle of Love"

Ackerman levert met 360 stuks canvas 30 x 30  geschilderd met mixed media, marmerpoeder, mineralen, acryl, een bijdrage aan de gedachte dat 360 graden rond de aarde en quantum liefde steeds aanwezig is en mensen kan verbinden in een nieuw bewustzijn. Tijdens deze expo zal zij 18 van haar schilderijen in een dagelijks wisselende compositie plaatsen.

 

Senad Alic  "Dream"

Senad Alic is een aanwinst voor de Nederlandse Culturele wereld. Speels werk, diepe betekenis, zwaar splitsingsverleden.

 

René Blommestijn "Opvliegende Slobeend (Anas clypeata)."

René Blommestijn is geen ervaren schilder, geïnspireerd door zijn vader heeft hij voor deze expositie een kleine schildering gemaakt. Zijn inspiratie  is 'de vrije natuur', de schoonheid van de vrijheid en van het moment. In zijn woorden "Omdat ik denk dat het bewustzijn van iemand verlangen heeft naar iets filosofisch, iets godsdienstigs, daarom heb ik een onderwerp gekozen dat zo filosofisch mogelijk voor mij is.
Dat is de sfeer van de natuur in Nederland of Noorwegen of Zweden, omdat dat het eerste was wat ik goed genoeg vond, zo schoon."

 

Els Botman "Elementaire Massa"

"Het zijn de lagen die ik niet kan benoemen.Niets is meer letterlijk, alles krijgt een andere betekenis. Het zijn emoties, diep verscholen. Onderstroom van leven, verbonden aan de ziel. "

 

Sylvia Doeleman "Foton, just awake."

When Gerard Blommesteijn introduced us to the theory of quantummechanics and his idea of connecting 'consciousness' to the theory, the most perplexing thing to me was his answer to the question "What does a foton look like?" "It has no image", was his answer.
That same week I had been photographing and one of the images I had stuck to my wall kept presenting itself to me as a foton - every time I saw it I thought 'well here's a foton!' and I ended up saying "Hello foton!" in the mornings when I first saw it.
From what I understand of quantummechanics a foton is in a position of to be AND not to be before superposition. This particular foton has just been chosen to be and has therefore just woken up, so to say. It actually is a picture of a lamp. This brings me to the question: is light alive? And after that; is consciousness another word for life?
Very interesting is that in philosophy both Eastern and Western, the term 'enlightenment' is used connected to describe those who live more fully or on a spiritually higher level.

 

Elisabeth Karstens  "De reis"

"Ik zou een reis verbeelden waarbij de transformatie zichtbaar wordt tussen 'het nu', de waarneembare werkelijkheid' en 'de verbeelding, de gedachten van de mensen' . Dit zou ik willen vastleggen in schilderprocessen en eventueel video. De veranderende werkelijkheid. Het idee dat eeuwigheid "nu" is. Twee werelden: de beleving, de gedachte versus de werkelijkheid. Transformatie van de ene naar de andere vorm. Het gebeurt soms dat ik ik mensen vraag om onderdeel van het kunstwerk te zijn. Een blauwdruk blijft achter . Er ontstaan nieuwe artistieke mogelijkheden. De dynamiek van licht en beweging boeit mij.. Soms laat ik anderen toe in het proces. De verbinding met de ander bepaalt dan voor een deel de verschijningsvorm van het beeldend werk. Toch blijft het mijn beeld, mijn idee."

 

Johan van der Klip  "Lichtsculptuur"

Van der Klip woonde jarenlang bij het beste marmer ter wereld, Carrara in het noordwesten van Toscane, wellicht het meest bekend om zijn marmergroeven die zeer geschikt zijn voor sculpturen. Zijn werk in marmer is weergaloos van eenvoud. Van der Klip liet zich deze keer inspireren tot een lichtsculptuur.

   

 

Marry Linke " Hand met vijf vingers"

 

 

 

Cornelia Nauta  "superpositie"

Wat gebeurt er achter onze rug om als we even niet kijken? Als we kijken, dan elimineren we mogelijkheden van andere werelden, werelden die we niet zien omdat we een keuze hebben gemaakt, omdat we deelnemen aan het experiment. Deze gedachte vind ik fascinerend. Ik ben op zoek naar locatie’s waar ik verschillende werelden tegelijkertijd zou kunnen fotograferen. Datgene wat er is als ik kijk, en datgene wat er is als ik niet had gekeken, en waarvan ik het bestaan vermoed. De lokatie’s moeten gedateerd zijn, vervallen, en er moet nog iets zichtbaar zijn van de mensen die er hebben gewoond, zodat ik me kan laten inspireren door hen. Essentieel in de foto’s is dat ik twee momenten in de tijd laat zien, een shift in de tijd, en hiervoor belicht ik het negatief meerdere malen. Als je je verplaatst dan ben je me je gedachten al daar waar je zou moeten zijn, of je bent met je gedachten juist nog bij het huis dat je hebt achtergelaten. Waar ben je dan precies? Op de plek waar je physiek aanwezig bent? Of waar je met je gedachten bent? En wat is dan de werkelijkheid? Of zijn er twee werelden? Voor mij is de wereld waar ik met mijn gedachten vertoef even werkelijk.Hans Warren heeft dit ooit eens prachtig verwoord:"Het is allemaal voorbij. Ik heb nog een Jugendstil tegel uit de stoep van het huis. Het huis zelf is niet meer te vinden. Volkomen verdwenen. Maar ik zou het zo kunnen betreden, ik weet nog helemaal de weg in een huis dat niet meer bestaat."

 

Fernando Nocco  "de observatie"

Over het algemeen zullen velen onder ons de dingen om hen heen automatisch aannemen. Ze kunnen werken, observeren, oordelen, anderen en zichzelf liefhebben, zonder dat ze zich werkelijk bewust zijn van datgene wat achter de schijnbare werkelijkheid plaatsvindt. Zij vergeten dat er méér is dan wat zich voor onze ogen afspeelt. Dit concept is weergegeven in de foto. Een glas dat ogenschijnlijk leeg lijkt, maar in wezen boordevol water is…. In Italië hebben we een gezegde: Je kunt je verliezen in een glas water.

 

Vincent Polverino "Super Mandala"

Het fascinerende van de quantummechanica en de atomaire wereld is dat je als kunstenaar je fantasie erop los kunt laten om dit op jouw manier te verbeelden. Dit spreekt mij enorm aan in dit open source project. Toen ik voor het eerst tijdens het vak scheikunde in aanraking kwam men de begrippen 'moleculen, atomen en elektronen' ging er een nieuwe wereld voor mij open omdat ik vanaf die tijd begreep dat alles in het universum is opgebouwd uit deze kleine bouwsteentjes of beter gezegd, energie(licht)deeltjes!
Mijn eerste serie voor dit project heb ik in zwartwit gemaakt. Vooral om duidelijk te laten zien dat er in de enorme duisternis van het universum (maar ook in de ruimte tussen de elektronen onderling), lichtdeeltjes (photonen) zo belangrijk zijn voor het leven en als symbool voor bewustzijn.
De Hermetische theorie 'zo boven, zo beneden' - microcosmos/macrocosmos - is wat duidelijker terug te vinden in mijn tweede serie, in kleur, die bestaat uit 4 mandala's, die ook weer symbool staan voor het bewustzijn.
Een belangrijke vraag die me al tijden bezig houdt: Is een Proton (atoomkern) waar omheen elektronen draaien soms een microscopische versie van een zonnenstelsel?
De mandala's die ik gemaakt heb zou je ook kunnen beschouwen als nog te ontdekken werelden, een soort symbolische planeten.

 

 

Maartje Pronk "Een draad in beweging"

Wie wat hoe en waarom voelt het zo, een draad doet mij vergezellen naar meer het bewegingselement wat zich tussen hemel en aarde manifesteert als een getransformeerd web, geeft dit tijdperk mij het zielsopgewonden dierlijke een uitstraling, de Spin, die afwachtend het prooi zijn slag kan slaan, om de doelmatigheid in zijn gehele oeuvre als een waarheid, doet oplichten.De bovenkamer van dit Dier is gevuld, met het nodige, doorbloed komen de gedachten tot een climax, acht strijdbare gewervelde ondersteunende platvloers gestelde verzetsmagneten laten zich genadeloos struikelen door het aardse lot,die wetenswaardig niets voelen van de gelijknamige passen, zonder ook maar een maagdelijke uitvoering, komen de nakomelingen in het web tot uiting, draagbaar doen zij zich voor en geen insect zo zielsvullend, geef je over, de vlieg met zijn zichtwijdte, waarde de trilling, zijn angst doet gelden, namelijk de koker, die niemand kan inzien.

 

Patricia Ribas "anologie"

Stel je een plek voor waar de tijd stil staat, een plek dat zich bewust werd van zichzelf, een plek waar gebeurtenissen gevangen werden gehouden in een tijdlus en waar de muren gedoemd zijn om eeuwig getuige te blijven van het lijden dat ze ooit hebben gezien

In de kwantumtheorie wordt de werkelijkheid op een fundamenteel andere manier benaderd dan in de klassieke natuurkunde. In de klassieke natuurkunde wordt ervan uitgegaan dat er een objectieve werkelijkheid is die wij met conclusies uit subjectieve waarnemingen zo goed mogelijk proberen te benaderen. In de kwantumtheorie (althans in de breed aangehangen kopenhaagse interpretatie van Niels Bohr en Werner Heisenberg is er geen objectieve werkelijkheid. Er zijn slechts subjectieve waarnemingen en de kwantummechanica doet niets anders dan het beschrijven van die waarnemingen. Er is echter geen andere werkelijkheid "achter" die waarnemingen. Het is ook fundamenteel uitgesloten om het effect van degene die waarneemt uit te schakelen: de keuze die de waarnemer doet bij het opzetten van zijn experiment bepaalt in belangrijke mate de uitkomst daarvan. Het werk dat Patricia Ribas, tijdens de quantum week, laat zien is een onderzoek naar de interactie tussen waarnemers en verschillende werkelijkheiden met daarin verschillende bewustzijn niveaus. Voor deze expositie heeft Patricia een fotoinstalatie en een kortfilm gemaakt.

 

 Rob Schrama "Minerality"

 

 

Rik Spann  "AT THIS STAGE, ANYTHING CAN HAPPEN"

Een project van Rik Spann, dat als een rode draad door de Quantumweek heen zal lopen. Het is een verbeelding van en speurtocht naar diverse basisideeën van de kwantummechanica. In dit project maakt beeldend kunstenaar en musicus Rik Spann gebruik van 8 tekeningen/schilderijen, 1 object , een groot aantal zwarte vlakken en 8 korte (muzikale) performances, waarbij o.a. gebruik gemaakt zal worden van een " Loop-Station" (live sampling).

  

JP van der Stouwe "Impressies van Vergankelijkheid'.

Vergankelijkheid is overal altijd aanwezig. De snijbloem die je koopt 'in volle glorie', daarna weggooid met de gedachte ' die heeft tóch twee weken gestaan!' Een herfstblad dat je oppakt, tegen 't licht houdt en denkt voor dat korte moment 'prachtig!' De vergankelijkheid van 'leven'. Van binnen naar buiten en van buiten naar binnen hetzelfde wezen steeds een andere vorm.Alles wat leeft doet dat met overgave, niets en niemand wil toch zonder passie bestaan! Zo ook de beleving van de dood van mijn Moeder, het duurde jaren voordat ik mij er aan kon overgeven en het beelden kon geven.In de voorliggende expositie heb ik een selectie van beelden en afdrukken samengesteld, tezamen in composities opgehangen, waarin de toeschouwer mijn verhaal en visie op de vergankelijkheid kan meebeleven.Alsof je zou kunnen zeggen: Pak 't beet, want het is er echt, en laat 't gaan, het is een beeld…. Om je dat te herinneren, kijk er dan soms nog even naar.

Op deze expo hangen er 25 foto's aan elkaar die met de qm en snaartheorie 1 totaal beeld vormen. Het uitgangspunt of centrum van het beeld is de oerknal of een zwart gat, daaromheen hangen willekeurige beelden die met elkaar associëren en elkaar verbinden. Het zijn kleurexperimenten, stilstaande bewegingen, abstracte vormen en organische beelden. Gemaakt met moderne-, klassieke- en wegwerpcamera's. Het beeld is opgebouwd uit 25 maal  30x30cm en vormt in totaal een beeld van 170x170 cm.

 

Inspirator: Rogi Wieg (uit De Kam, Gedichten, Arbeiderspers 2007)

Het Volledige

Je vormt,

zoals een dier zich vormt,

of een bloem, en zelfs een dode steen.

Probeer je absurde lichaam niet te haten,

Het blijft deel van je volledige chemie. Het Volledige.

Vrijheid is jong zijn onder de blauwe hemel van Boedapest,

Maar wie zou jij nu zijn zonder handicap,

zonder ouderdom? Wie of wat?

Mildheid is het middel,

het moet geweldig zijn om jou te zijn,

al zal je lijf nooit meer genezen.

Je kijkt ernaar en geniet

van de verworvenheid van het "ík".

 

 

nawoord Ella Arps

De quantumcomputer haalt een fundamenteel uitgangspunt van het klassieke denken onderuit: een quantumbit kan tegelijk 0 en 1 zijn. Dit wordt ook wel superpositie genoemd. Wat betekent dit voor ons bewustzijn?

Kunnen kunstenaars, net zoals in de oude tijden het geval was, meerwaarde leveren aan de wetenschap door zichtbaar te maken, wat wel geweten wordt maar niet meer zichtbaar is? Gaan wetenschap en kunsten weer hand in hand?

Deze gedachte roept bij mij de herinnering op aan een verhaal dat ik las toen ik 18 was, Louis Borges’ El Aleph', een man is op zoek naar een punt waarop alles samenkomt. Uiteindelijk vindt hij het onder de keldertrap en wat hij daar ziet is zo prachtig beschreven, dat punt waar alles en alles samen'valt. Ik geloof dat hij daarna omkomt van geluk. Onlangs zag ik bij de AVRO een uitzending over Salvador Dali en de wetenschap. Tot mijn verbazing bleek dit portret een hele andere Dali weer te geven, dan zoals hij me als kunstenaar, een beetje kitcherig en vooral zeer theatraal lawaaierig was bijgebleven. Deze Dali ging in debat met grote wetenschappers in de kwantum fysica. Een feest eigenlijk om zijn begrip over tijd en dimensie opnieuw in de huidgie tijd te plaatsen. 

Al een paar jaar liep ik rond met de wens om een project te organiseren dat zich zou ontvouwen langs de lijn die in 2004 Lars Keppel en Robert Rizzo hadden ingezet met de wens om de principes van De Open Source in te zetten bij een kunstproject. Het openbronmodel staat het gelijktijdig gebruik van verschillende agenda's en productiebenaderingen toe, in tegenstelling tot meer gecentraliseerde modellen van ontwikkeling zoals die meestal gebruikt worden door softwareontwikkelaars. Het openbronmodel in cultuur is een cultuur waarin het resultaat ter beschikking wordt gesteld aan iedereen. Deelnemers aan zo'n cultuur mogen hieraan vrij veranderingen doorvoeren en deze ook vrij terugleveren aan de gemeenschap. Ik vroeg mij af of er een mogelijkheid is, om met kunstenaars en wetenschappers in te pluggen op een bron-model over een waardevol en diepzinnig thema en daaruit op een snelle en interactieve manier een verhoogd besef en maximaal resultaat uit dit bronmodel te verkrijgen.

In het afgelopen jaar heeft een groep kunstenaars en wetenschappers zich op mijn uitnodiging aangesloten bij die gedachte, waarvan in de voorliggende expositie met workshops, lezingen en performances het eerste resultaat zichtbaar is.

Ella Arps